آمار و ارقام نشان می دهد که بخش زیادی از درآمد خانوار کارگری صرف هزینه های مسکن می شود. بر اساس جدیدترین گزارش مرکز آمار ایران، هزینه هزینه از هزینههای خانوار شهری ۴۳.۷ درصد برآورد شده است. این درصد تقریباً است و به گفتهی هزینه هزینههای مسکن برای خانوارهای کارگری با توجه به حداقل درآمد و فاصلههای آن با هزینههای زندگی، بسیار بیشتر از ارقام است. تا جایی که هر کدام از این هزینهها را بالای ۸۰درصد تخمین زدهاند. در چنین شرایطی، عدم افزایش حق مسکن در سال جاری انتقادات بسیار در پی داشته است.
به گزارش خبرگزاري خبرآنلاين، يك كارگر فعال گفت: حق مسکن به عنوان مبلغ کمک هزینه باید بخشی از مشکل مسکن را حل کند اما متأسفانه در کشور ما همه تصمیماتی که در رابطه با تولید میشود، جنبههای تزئینی پیدا کرده است.
ایلنا نوشت: آمار و ارقام میدهد که تعداد زیادی از درآمدهای خانوار کارگری صرف هزینههای مسکن میشود. بر اساس جدیدترین گزارش مرکز آمار ایران، هزینه هزینه از هزینههای خانوار شهری ۴۳.۷ درصد برآورد شده است. این درصد تقریباً است و به گفتهی هزینه هزینههای مسکن برای خانوارهای کارگری با توجه به حداقل درآمد و فاصلههای آن با هزینههای زندگی، بسیار بیشتر از ارقام است. تا جایی که هر کدام از این هزینهها را بالای ۸۰درصد تخمین زدهاند
در چنین شرایطی، عدم افزایش حق مسکن در سال جاری انتقادات بسیار در پی داشته است. حق مسکن در سال 1104 همان 900 هزار تومان در سال قبل باقی مانده است در حالی که هزینههای مسکن از نیمی از هزینههای خانوارهای کارگر را میبلعد. مبلغ پول نمی تواند در سبد معیشت محاسبه شود که با توجه به محاسبات بسیار کم، این مبلغ نیز مانند سایر هزینه های واقعی معیشت به درستی دیده می شود.
در این شرایط حق مسکن به عنوان کمک هزینههای مسکن برای منطقی دیجیتالی و اقتصادی باشد. در حالی که حق تعیین شده در شورای ملی کار را نمیتوان دیجیتال منطقی به عنوان کمک هزینه مسکن در نظر گرفت. در حالی که همین رقمی نیز برای سال جاری افزایش پیدا نکرده است. در ناچیز بودنِ حق مسکن همین بس که بگویم این مبلغ حتی به عنوان کسری از هزینههای جابهجایی مستاجران را در بر نمیگیرد!
عبدالعظیم همایونی، فعال کارگری ، در گفتگو با «ایلنا» به ناچیز بودن حق مسکن اشاره کرد و گفت: با این مبلغ حتی نمیشود اسباب کشی کرد، این مبلغ حتی هزینهای آبمیوه و غذای باربر هم نیست! چه برسد به سقفی برای یک خانواده کارگری. این رقم بیشتر شبیه یک شوخی تلخ است راه حلی برای کمک به هزینه های سنگین مسکن کارگری.
همایونی گفت: حق مسکن به عنوان مبلغ کمک هزینه، باید بخشی از مشکل مسکن را حل کند. متأسفانه در کشور ما همه تصمیماتی را که در رابطه با انجام دادن میشود، جنبه تزئینی پیدا کرده است. حتی حمایتهایی از مسکن اقشار ضعیف که موضوع ماده ۳۱ قانون اساسی است هم جواب نمیدهد. در طرحهای مسکن ملی برای خانوارهای کارگری شرکت میشود و با درآمد پایین نمیتوان از پسِ وامها برآمد. سودهای بالای وام مسکن نیز امکان بهره برداری از آن را از بسیاری از کارهایی که گرفته شده است.
این فعال کارگری گفت: در این شرایط حداقل انتظار این است که اعداد و ارقامی است که در سبد معیشت برای هزینههای مسکن میشود به درستی نزدیکتر شود. در کنار این موضوع باید حقوق برابر با نرخ سبد معیشت تعیین شود و حق مسکن نیز رقمی منطقی باشد. نه اینکه حق مسکن را ناچیز تعیین کنند و آن را افزایش دهند!
همایونی گفت: حق مسکن صدقه یا لطف نیست. یک حق قانونی است. کارگر ستون اقتصاد کشور است، با کمترین حقوق بیشترین زحمت را میکشد. که منظور می شود حق مسکن نوعی کمک مقطعی است، ظلم بزرگی در حق کارگر است.
وی پاسخ کرد: اگر دولت توان ساخت مسکن برای کار را ندارد، باید همان حق مسکن را بهطور واقعی و متناسب با شرایط بازار مسکن پرداخت کند. اگر نمیتوان تورم را کنترل کند، لااقل کاری نمیکنند که کارگر در ابتداییترین نیازش به سقف سر، شرمنده خانوادهاش باشد.
این فعال کارگری در پایان گفت: ما کارگر صدقه نمیخواهیم؛ افزایش حقوق مطابق با نرخ تورم و سبد واقعی هزینههای زندگی، کمترین و قانونیترین حق یک کارگر است که متأسفانه به یک مطالب بسیار امروزی و دور از ذهن تبدیل میشود.
No comments:
Post a Comment