قوی بودن انتخاب نیست، اجبار است

قوی بودن انتخاب نیست، 

اجبار است 

«قوی بودن انتخاب نیست، اجبار است». 

هیچ‌کس از اول قوی به دنیا نمی‌آید، هیچ‌کس صبح از خواب بیدار نمی‌شود و تصمیم نمی‌گیرد امروز دیگر درد نکشد، امروز خسته شد،

 امروز کم نیاورد. قوی بودن وقتی شروع می‌شود که دیگر راهی جز ادامه دادن نداری. پشت حرفهای قشنگ درباره قدرت، 

شب‌های سخت است که کسی را نمی‌بینند، اشک‌هایی که توضیح می‌دهند نمی‌توانند و سکوت‌هایی که از فریاد بلندترند. قوی بودن یعنی ادامه دادن وقتی هیچ چیز مثل چیزی که می‌خواستی نیست،

 یعنی بلند شدن وقتی حتی دلیلی برای ایستادن نداری، یعنی ساختن خودت از تکه‌هایی که شکسته‌اند. آدمها تو را به خاطر قوی بودنتحسین می‌کنند، بدون اینکه بفهمند این قدرت نتیجه‌ها و تنهایی‌ها بوده است.

 هیچ‌کس نمی‌پرسد چند بار خواستی رها کنی، چند بار خسته شدی، چند بار دلت خواست کسی بیاید و بگوید لازم نیست قوی باشی.

 اما زندگی مکث نمی‌کند، منتظر نمی‌ماند تا آماده شوی. و قوی بودن نه افتخار است نه انتخاب، بلکه مهارتی است که از دل، درد و تنهایی شکل گرفته برای ادامه دادن وقتی هیچ چیز ساده ای نیست.