معلق بین رفتن و ماندن

 معلق بین رفتن و ماندن

لحظه‌های خالی بین رفتن و ماندن

گاهی زندگی شبیه اتاقیست که در آن بین دو در ایستاده‌ایم

یکی به گذشته باز می‌گردد و دیگری به آینده؛ 

نه می‌توانی برگردی و نه هنوز رسیده‌ای ؛

 قلبت پر از خاطره‌های جا مانده و امیدهایی که هنوز شکل نگرفته ؛ سکوت‌ها سنگین‌اند و هر نگاه آدم‌ها یادآوری می‌کند که تو نه کاملاً اینجا هستی نه آنجا ؛

 اما همین لحظه‌های خالی ، جاییست که خودت را پیدا می‌کنی ، 

جایی که می‌آموزی با هیچ‌چیز کامل نبودن هم می‌توانی زندگی کنی ؛ و شاید این معلق بودن 

سخت اما آزادکننده باشد ؛

 چون به تو یاد می‌دهد حتی وقتی به جایی تعلق نداری ، 

می‌توانی خانه‌ای برای خودت بسازی و در آن نفس بکشی